Exposición “Heroínas”, de Lauri Goás

Durante o mes de marzo podedes ver na sala Xohana Torres da nosa Biblioteca a exposición Heroínas, de Lauri Goás.

Trátase dunha ollada crítica á transmisión da literatura clásica infantil, dende un punto de vista de xénero, reinterpretando as súas mensaxes. A muller dos contos revélasenos  ante a deturpación da súa palabra, ela é a heroína, a que debe vencer a violencia da sociedade patriarcal. E se todas as protagonistas deses contos toman a
palabra e se liberan da imaxe que delas nos achegou a literatura? Recibiríamos
unha mensaxe primixenia, que crearía unha nova infancia, unha nova sociedade.

Artista plástica e pianista. Con só cinco anos aloumiñaba as teclas do piano e desa intimidade nacía a música quehoxe forma parte da súa profesión e creación.

Graduada no Conservatorio Superior de Música da Coruña, estudou piano con Irina Moriatova, Marina Shamagian e María Keilina; composición con Antón García Abril e Wladímir Rossinskij; e canto con  Pablo Carballido e Diana Somkhieva. Actualmente é profesora de piano no Conservatorio Superior de Música da Coruña. Realiza concertos
como solista e como acompañante en danza clásica. Dirixe recitais de piano no MAC da Coruña.
A súa creación plástica é autodidacta, e o diálogo coa música emerxe de cada pincelada. O seu tema principal é a figura feminina, que flúe na quentura das cores. Debuxo e pintura, acuarela, acrílico e óleo, son as técnicas máis utilizadas.

“Desde una liviandad textural casi evanescente a obras donde la materia se desarrolla tridimensionalmente; como en una vocación escultórica que quizás precise en su momento del espacio para un cabal desarrollo. Y en todos ellos, la expresión de una sensibilidad a flor de piel. La feminidad -protagonista temática única y absoluta- como
una emanación natural de la propia pintora; de su visión del mundo” (Carrillo, 2016).
Carrillo, J. (2016, xuño 30). La versatilidad de un alma sensible (post de blog). Recuperado de http://lineasadicionales.blogspot.com.es/2016/06/

Memoria da Biblioteca 2017

Xa está dispoñible para a súa consulta a Memoria da Biblioteca do ano 2017.

Como cada ano, a Biblioteca vén de publicar a súa memoria do 2017, na que ofrecemos datos sobre a mesma (adquisicións, préstamos….) e publicitamos a
nosa colección e servizos.
Como novidade, nesta ocasión facemos fincapé naqueles procesos da Biblioteca que poden ser máis úteis para as persoas que utilizan os nosos servizos, como cuestións relacionadas cos pedidos de monografías e revistas (como e en que prazo facer a solicitude e cando recibirei o aviso de chegada) ou procedementos para continuar utilizando a Biblioteca unha vez rematados os estudos na UDC.
O máis visíbel no 2017 foi a inauguración da nova sala de traballo de grupo Elvira Bao e o feito de asinar nomes propios aos diferentes espazos da biblioteca. As salas de traballo en grupo están moi solicitadas e a creación deste novo espazo aumentou as posibilidades de reserva e uso.Asemade renovamos a sinalética, coa intención de mellorar o acceso ás coleccións.
Tamén é de salientar a publicación do Plan de Formación en Competencias Informacionais da Biblioteca.

Formacións abertas

Xa está aberto o praxzo para apuntarse ás formacións previstas para este cuatrimestre na Biblioteca. Consultade o programa e elixide o curso máis axeitado ás vosas necesidades. Temos tamén formacións á carta, cun menú moi interesante.

Exposición “Pensando cos pés” de Noemí Lorenzo Pérez

Pensando cos pés forma parte dunha mostra máis ampla que Noemí Lorenzo Pérez realizou co patrocinio do Colexio Oficial de Podólogos de Galicia (COPOGA) para conmemorar o seu XX aniversario, e que foi exposta na Galería Sargadelos de Ourense e no MIHL de Lugo no 2017.

A proposta nace a partires do traballo fotográfico de pés nus, libres de todo accesorio.  En palabras da autora: “Quixen facer uns debuxos que nos achegasen directamente a eles, ós pés, sen outra interrupción visual, nun formato próximo ás imaxes xurdidas dun fotomatón. Deste xeito, ademáis de pór en valor as nosas extremidades inferiores, pretendía crear un momento de intimidade entre o público e a peza, tentando provocar unha reflexión no primeiro”.

Posteriormente ás tomas fotográficas realiza apuntes a lapis e vai tirando moldes dos pés a escala real nuns casos en resina de poliéster transparente, noutros en escaiola e resina de poliuretano. Utilizou pintura dourada para xogar coa idea de ouro como valor económico.

Realiza ademais unha serie de debuxos en tinta chinesa sobre papel de poliéster do pé en movemento.

Nesa primeira mostra presentaba unha peza dos seus pés, aberta á colaboración do público, coa intencion de que fora este quen a concluíra. “Eles xeran o ritmo da parte que vai na parede e se prolonga un anaco ó chan, onde debe ser rematada coas pisadas do calzado da xente que visite a sala. Os restos de po que cadaquén trae nos zapatos deixan un rastro de pegadas cun ritmo máis aleatorio, que contrasta coa formalidade da parte suspendida no muro. As luces e sombras xéranse pola mestura de diferentes pisadas con diferente carga matérica, creando cadencias con zonas luz e sombra.”

Nesta ocasión amosa unha selección daquelas pezas: o díptico Con bos pés, realizado en óleo con tinta fluorescente sobre lenzo; unha serie en grafito e lapis acurelable sobre papel de poliéster; e unha colección de pequenas esculturas en resina transparente sobre fondo dourado.

Os pés teñen unha longa tradición simbólica na arte con valores relixiosos, mitolóxicos ou incluso fetichistas, nus ou calzados, son a parte da anatomía que relaciona o mundo inferior (do inframundo) co terrestre. Aquiles tiña un punto débil, o seu talón dereito, polo que o agarrou a súa nai, Tetis, cando o mergullou no lago de Estigia para facelo inmortal; os pés de Hermes ou Mercurio teñen as xa que el é o mensaxeiro dos deuses; os pés de Cristo aparecen nús, e na cruz con cravos representativos da dor; no templo de Éfeso a cabeza de Ártemis aparece xunto á planta dun pé;  Sérapis e Isis tamén teñen a súa iconografía unida aos pés, como outros deuses e deusa exipcios; tamén este extremidade é utilizada en moitos exvotos; temos pegadas na arte rupestre, tanto na Península como en Ibero-América (Cuevas de Oxkutzcab en México, escritura maia, etc.) (Rodríguez Oliva, 1987). Na Biblia os pés teñen gran importancia, Xesús lava os pés aos seus discípulos como vemos tamén en numerosas pinturas renacentistas e barrocas. E xa na arte contemporánea temos os pés das bailarinas de Degás ou os debuxos de Egon Schiele, entre outras obras (Villaverde Solar, 2008).

Noemí Pérez Lorenzo é doutora en Belas Artes pola Universidade de Vigo e titulada no VII Mestrado sobre Obra Gráfica do Centro Internacional para a Estampa Contemporánea (CIEC, Betanzos, A Coruña).Ten realizado numeroas exposicións individuais e colectivas.

Rodríguez Oliva, P. (1987). Representación de pies en el arte antiguo de los territorios malacitanos. Baética: Estudios De Arte, Geografía E Historia, (10), 189-210.

Villaverde Solar, M. D. (2008). La representación de los pies en el arte moderno y contemporáneo: Su valor iconográfico, simbólico y compositivo. Revista Internacional De Ciencias Podológicas, 2(1), 27-38.

Libros de artista de Manuel Silvetre Visa

 

© Xacobe Meléndrez Fassbender

Nas “peceiras de creatividade” da nosa Biblioteca podedes ver ata mediados de novembro a exposición “O libro de artista: espazo de creación plástica” de Manuel Silvetre Visa.

Manuel Silvetre é doutor en Belas artes e catedrático da Facultade de Belas Artes da Universitat Politécnica de Valencia. Ten unha extensa traxectoria no mundo da arte, como pintor e gravador, sendo a súa especialidade a serigrafía. Ten realizadas máis de vinte exposicións individuais tanto en España como fóra do país, así como participado en numerosas mostras colectiva. A súa obra atópase en distintas institucións como as universidades de Chile, Nacional de México, Politécnica de Valencia, Murcia; o Palau de la Música de Valencia, a Biblioteca Nacional, Diputación de Valencia ou Fundación Max Aub, entre outras.

Nesta mostra, Silvestre, nos presenta unha serie de libros de artista traballados con distintas técnicas: collage, serigrafía, xilografía e acrílico, nos que xoga coas letras, as tipografías, descompoñéndoas en formas xeométricas. Noutros dialoga con poetas como Miguel Hernández ou Hans Raimund.

O libro, como espazo de creación para o artista, é un soporte de pequenas dimensións pero cun amplo e denso percorrido. Pola súa estrutura, supón un reto ao ter que representar un conxunto de imaxes fragmentadas polo encadre de cada páxina, e á súa vez, entrelazadas nunha unidade de espazo-tempo. 
O libro nace e medra como un proxecto unitario, como un obxecto concibido e narrado en toda a súa extensión e profundidade. Un territorio onde experimentar con diversos procedementos, un xogo discursivo entre a palabra e a imaxe, establecendo unha particular simbiose entre ambas. 
O pintor e gravador Manuel Silvestre, presenta un conxunto de libros de artista onde a imaxe faise presente en cada unha das páxinas. Case todas pezas únicas nas que intervén co propósito de xerar un discurso formal no que experimenta con elementos gráficos directos: manchas, maculaturas, máscaras, tipografías,  papeis e imaxes recortados e encolados. 
Son obras mudas que transcenden o contido literario  -do mesmo xeito que os poemas visuais de Joan Brossa-  pois van máis aló do simple impacto visual en busca dunha terceira dimensión, o que provoca unha chiscadela gráfica que busca a complicidade do espectador. (Manuel Silvestre)

Sala Elvira Bao

A Biblioteca inaugurou onte unha nova sala para realizar traballos en grupo, a Sala Elvira Bao. Dedicamos esta sala a Elvira Bao Maceiras, mestra republicana que amosou sempre  un forte compromiso coa educación, a sociedade, o país e a lingua. Pertenceu ao Partido Galeguista, a Agrupación Republicana Feminina da Coruña e foi secretaria da Xunta directiva de Irmandade da Fala Coruñesa, formando parte ademais do seu Cadro de Declamación. Represaliada no 36 foi separada definitivamente do Maxisterio despois de pasar un tempo no cárcere.

No acto inaugural Uxío Breogán Diéguez Cequiel, doutor en historia contemporánea pola Universitat de Barcelona e profesor no noso centro, falounos de Elvira Bao e as Irmandades da Fala, nun encontro entrañable ao que tamén asistiu a familia de Elvira Bao: a súa filla Elvira Varela Bao, o seu neto Arturo e a súa compañeira María. Elvira Varela relatounos algunhas lembranzas do tempo no que impartían aulas nas Colonias Escolares do Sanatorio Marítimo de Oza, ou de cando os falanxistas chamaban á súa porta.

Espazos da Biblioteca

A Biblioteca conta con varios espazos en libre acceso distribuidos en dous andares. Ademais da sala xeral de consulta e préstamo, e da Hemeroteca (na que podedes consultar as revistas) dispoñemos de pquenos lugares para un traballo máis específico individual ou colectivo:

Sala Elvira Bao e Sala María Barbeito para traballos en grupo. Levan o nome de dúas mestras, innovadoras e defensoras do ensino público. Estes espazos requiren reserva previa no mostrador da entrada. Contan cada unha con 12 postos de traballo. A sala Elvira Bao ten tamén unha parede que se pode utilizar como taboleiro para escribir con xiz, e a sala María Barbeito 4 ordenadores conectados á rede e un escáner.

  • Espazo de cine Chano Piñeiro. Dedicado a un creador de cine que loitou porque o cine galego se realizara na propia lingua e ocupara o lugar que lle corresponde, artista que nos deixou moi novo. Conta cunha colección de material audiovisual variado, no que está a colección de cine, dispoñible para préstamo. Tamén  dispón de catro cabinas para estudo individual.
    Recuncho de lectura Xohana Torres. Un nome para a historia da literatura, mais tamén para a do feminismo e a lingua galega. Ela foi poeta, dramaturga e narradora, e hoxe ten un pequeno lugar na nosa Biblioteca.  Espazo para lectura de lecer, con tranquilidade, e tamén para a realización de actividades culturais organizadas pola Biblioteca e por membros da comunidade universitaria do centro. Conta cun mobiliario cómodo e cálido e cunha pantalla de proxección.

 

Formacións en Competencias informacionais e dixitais

Continuamos con as formacións en Competencias informacionais e dixitais, con dous novos cursos, un para alumnado de grao e outro para quen estea a realizar o TFG. Podédesvos anotar na Biblioteca.

 

Alumnado de Grao. 1º nivel. 
Cando? 26 de outubro de 16 a 17.30.
Onde? aula multimedia
Que aprenderei?
– A coñecer os recursos e servizos da Biblioteca
– Buscar información académica para a realización dos traballos de clase
– Utilizar eticamente a información, evitando o plaxio.

 

 

 

Alumnado de TFG. 3º nivel
Cando? 17 de outubro de 10-14 h ou 19 de outubro de 17-21 h.
Onde? aula multimedia
Que aprenderei?
-Identificar, localizar, obter, almacenar, organizar e analizar información dixital, avaliando a súa finalidade e relevancia para a realización do TFG: procuras  expertas nas fontes nacionais e internacionais e xestores bibliográficos (Refworks).
– Utilizar as TICs para a creación,  comunicación e publicación da información.
– Facer uso ético da información e evitar  o plaxio: Citar e crear bibliografía seguindo normas APA, licencias CC (na utilización de imaxes, para aplicarlle ao noso TFG)